رهایی

خواستن

بندها

...

مي كشانند به هزاران سو

همه بندند

بندهايي زرّين

محور چرخهاي هستي و نيستي

...

حتي همين

نيمه بيدار  و نواي لالايي رخوت انگيز

تا به كام كشد

...

و نخواستن ِ خواستن

و اشتياقِ خواستن

...

تمنّا

...

يا كه شايد وهم

وهمي پُر ز وهم

و مردگان بر روی زمین

می گیرند دستان و پاهایت

...

به خاک سپردن اجساد

می آزارد بویشان مشام را

تسلیم خاکشان باید کرد

...

تسلیمشان باید کرد

و جوانه ای که از میان برخواهد خاست

بند پشتِ بند

خالیِ از بودن

 پُر از نبودن

..

و طناب دار که انتظار می کشد

و قربانی كه می گریزد

..

قربانیِ قاتل

و مشتاقانه در پی بودن

و خودْ حجابها بودن

...

در سکوتی مستانه فریاد زدن

 و دادخواهی کردن از  پرده ها

نبودن عین بودن

و بودن همان نبودن

..

...

تارمویی است

فاصله وهم و حقیقت

و گاه وهم را لباس حقیقت پوشاندن

و خیالها پنداشتن

..

.. آه که هنوز زنده است

آن مرده

از مرزها 

  باورها

چهارچوبها

و تو را قالب می زند

...

و فراسوی آنها

سراسر سرور

سرشار از  رهایی

و پر از نبودن

آری باید شرمسار بود.

نوشته ها و حرفها   قربانیانی مظلومند

واژه ها و الفاظ مسموند

و ذهن مدعی

 مدعیان هیچند

هیچ

پوسته ای کشیده شده بر

...

مستور  . پنهان

و نقابها فخر می فروشند

و بازهم مستور و پنهان.

پیدا می شود دمی

و باز  پنهان می شود

پنهان

واژه ها را باید فراموشید

خیال را پر پر کرد

و دید و دید

دید سرگردانی ها   دست و پا زدنها 

برای بودن ها

زنجیرها

دامها

نظاره کرد  و کرد

دیدنی ها زیادند 

به قدمتی که هنوز قدیمی اند